Categorie: Geen categorie

8u15, de fiets op voor een vlakke rit van 208 km. De eerste 10 km fietsen Marc en ik aan een rustig tempo van 25 km/u maar wanneer twee Fransen op het zelfde traject komen schakelen we een tandje groter en rijden we met z’n vieren afwisselend aan kop met een snelheid variërend tussen de 30 à 35km/u. Nog 15 km verder snellen twee triatleten ons voorbij, ik por Marc aan mee in hun wiel te gaan, we hebben een lange rit voor de boeg en kunnen dus best wel enkele gangmakers gebruiken.

We zijn dan met z’n zessen. De twee snelle mannen merken dat we in hun wiel zitten en drijven de snelheid nog wat hoger op. Al vlug moeten de twee, eerste ontmoette, Fransen één voor één afhaken. Dan gaat de snelheid verder omhoog, 49 km/u, geen bergaf, en wisselen zij, de triatleten,  sneller de kop. Als ze merken dat het hen niet lukt ons eraf te rijden, zeggen we vlug, omdat we zeker niet willen overnemen, dat we een TdF rijden in dertig dagen. We krijgen sympathie en respect, vanaf dan zetten zij ons uit de wind tot onze eerste halteplaats Mimizan, 54 km waar we weer een stempeltje halen. Tot dan halen we een gemiddelde snelheid van 31,5km/u

Tot  Andernos Les Bains, waar we lunchen, na goed 132 km, zakt het gemiddelde terug tot 29 km/u. Ook nog ok zeg ik tegen mezelf, gezien de sterke tegenwind, dewelke nog de ganse dag zal aanhouden. Het is eigenlijk een saaie rit, we rijden op eindeloze, bijna rechte wegen met kilometers dennenbossen.

Tijd: 7u25, gemiddelde: 28 km/u, hoogteverschil: 133 meter, 208 km.

Vandaag rit van 155 km in dalende lijn tot Atlantische oceaan. We vertrekken om 8u05 in een druilende regen, echt Flandrien-weer!

Vermits we vandaag aan de kust arriveren, de Landes, gekend voor zijn Fois-gras en Fruit de Mer schotels fiets ik de ganse dag in de BBBikers outfit. Bijna de hele rit zit ik aan Danny, BBBikers Traiteur, te denken. Hij houdt van lekker eten en weet deze streek zeker te appreciëren.

Het verloop van de rit, 20 km in de regen, daarna licht golvend in dalende lijn richting kust. We vermoeden dat de natuur hier, als de zon van de partij is, zeer mooi moet zijn, maar door het grijze miezerige weer hebben we geen vergezichten. Dus ook spijtig voor Vincent en Brigitte, onze fotografen, verzorgers, begeleiders ed. Het Baskenland heeft een typische bouwstijl met een grote Spaanse invloed.

In Urt nemen we onze middagpauze en genieten van een uitgebreide Baskische lunch waarna we koers zetten richting Landes.

Hoe verder de rit vordert richting kust, hoe drukker het verkeer, en hoe minder respect voor de fietsers.

Als afsluiter van de Pyreneeën belonen we ons met onderstaande!

155 km, hoogteverschil: 1182,tijd:5u59,gemiddelde:25,8km/u

Vandaag maken we, Brigitte, Vincent en ik met de auto terug eerst de verbinding van Arreau naar Sainte Marie De Campan. Deze kleine stad ligt aan de voet van de bekende Col de Tourmalet. We vertrekken om 9u35, 16 km klimmen tot top. Het regent een beetje maar eens de wolken door rijden we op een maanlandschap, mooi! De eerste 6 kilometers vallen best mee, maar dan…, spelen de percentages tussen de 9 en 10 %! en dit voor 10 kilometer met dikwijls de wind weer op kop. Marc krijgt het warm en beslist even halt te houden om z’n windhemd uit te trekken, ik zit juist in de goede cadans en beslis om verder te fietsen.

Boven aangekomen na 1u20, het zou nog iets sneller kunnen, maar aangezien er nog cols volgen moet er gedoseerd worden! Marc komt 4 minuutjes later boven.

Afdaling via Luz-St-Sauveur tot Argelès-Gazost waar we bij een bakker stoppen om wat bij te tanken. Hier starten we voor de Col d’Aubisque, 30 km, via de Col du Soulor. Door het slechte weer, regen en mist, zien we weinig van het decor. We stoppen niet ter hoogte van de Col du Soulor, het is er te koud en we zien geen tien meter ver.

Dan korte afdaling in regen, onverlichte tunnel door, effe schrikken, en verder met een gemiddelde van 6 % tot top Col d’Aubbisque. Afdaling in de regen, voorzichtig dus, het haalt ons daggemiddelde serieus naar beneden.  Boven aangekomen genieten we van een lekkere lasagne met salade en een schitterend uitzicht, het is afwisselend zon met overwaaiende wolken, mist.

Aldalen tot Laruns, verder tot Bielle en als vierde col om te eindigen de Col de Marie Blanque. We bereiken ons hotel pas om 18u15. Oef, morgen trekken we naar de kust, nog wel enkele bulten over, maar het grote klimwerk zit erop!!!

135 km, hoogteverschil: 3330, tijd: 6u25 en een gemiddelde van 21 km/u.

Noot: Brigitte en Vincent hebben ondertussen, dit enkel op twee dagen 1130 foto’s genomen. Het is moeilijk kiezen. Bedankt Brigitte en Vincent.

Gisteren zijn Vincent en Brigitte toegekomen, zij zullen ons de komende 12 dagen begeleiden. Vincent heeft hier zeer veel ervaring in, hij is één van de sterke en drijvende krachten geweest, dit voor 25 jaar, van Herentals – Alpe d’Huez. Samen met zijn echtgenote Brigitte zullen we dus voor de volgende dagen in goede handen vertoeven. Van Kris en Dirk nemen we een dagje vroeger dan voorzien afscheid. Dirk voelt zich al enkele dagen verkouden en wat koortsig, bedankt mannen!

We verlaten Saint Girons via de D618, rijden de eerste 20 km aan een rustig tempo, om dan nog 10 km verder de top van de Col de Portet d’Aspet, 1069 m, te bereiken.

Dan nemen we de iet wat gevaarlijke afdalingen, stroken die 17 % aangeven, en houden even halte bij het standbeeld ter nagedachtenis van de in de tour van 1995 overleden renner, Casartelli.

Afdalen tot T weg, D618 verder volgen,  één kilometer klimmen tot Col de Buret, 599 meter, even afdalen en terug 5 km klimmen tot Col Des Ares.

Daarna is het 10 km afdalen tot Fronsac. Even vertoeven we in de vallei van de Garonne.

Rond 12u30  houden we een korte lunchpauze te Bagnères-de-Luchon en laten we onze roadboeken weer afstempelen. Dan volgt de Col de Peyresourde, 1569 meter, 14 km klimmen tot top met 930 meter hoogteverschil. Stevige klim zonder schaduw, het is warm, de zweetdruppels dwarrelen op het asfalt.

Boven aangekomen eten we 24 pannenkoeken met z’n vieren en drinken liters water. Marc en ik beslissen om onze trip vandaag te verlengen, niet dat we er geen genoeg kunnen van krijgen, maar omdat de routeplanner GPSies voor morgen een hoogteverschil berekende van ongeveer 6650 meter. Trop is te veel! Vandaar.

19 km afdalen tot Arreau, eerste nog even leeglopende band herstellen. Dan passeren we  aan ons hotel, maar rijden zonder stoppen dadelijk de Col d’Aspin op. Weer goed voor 13 km klimmen en 735 meter stijgen.

Daarna dalen we tot St. Marie de Campan waar Ines ons opwacht met een recupshake. We verzamelen wat bagage en rijden met de auto terug naar Arreau. Morgen moeten we dus 26 km minder van onze mogelijk moeilijkste rit.

Hotel d’Angletterre is een echte aanrader, vriendelijk, lekker en mooie kamers.

141 km, 6u30, 21,7 km/u, Stijging; 2881 meter. We zijn reeds halverwege, hebben 2400 km en 32000 hoogtemeters!

We verlaten Formiguères om 8u35 nadat we afscheid hebben genomen van vrouw en kinderen. Bedankt Karine, Glenn en Steff voor de morele en fysieke steun. Het was leuk om telkens in het hotel aan te komen en de valiezen uitgepakt te zien staan.

Belangrijke gebeurtenis, Marc is vandaag jarig en mag 50 kaarskes uitblazen tenminste als hij er nog asem voor heeft. Als hij de bus neemt zullen ze hem vanaf nu beginnen te vragen, ” wilt u zitten meneer “. Een dikke proficiat Marc!

Eerst is het enkele kilometers afdalen tot Le Pla, dan een vals plat tot Mijanes. Vanaf dan is het 10 km tot top Port De Pailheres. We klimmen 866 hoogtemeters in amper 10 km. Zeer mooie klim met vele haarspeld bochten en mooie vergezichten.

We zijn vertrokken onder de wolken, enkele kilometers verder stijgen we er boven uit. Prachtige col met vele paarden en koeien op ons traject. Dan is het 19 km afdalen en rijden we 24 km in de vallei van Ariége tot Tarascon-sur-Ariége.

Onze tweede col van de dag is de ” Col de Port “, een goede loper zouden de Bosbeekbikers zeggen, niet echt moeilijk. Boven aangekomen nemen we alle tijd, het is dan afdalen tot aan onze volgende bestemming, Saint Girons.

We halen een gemiddelde van 24,5 km/u, 133 km, 1990 hoogtemeters en een tijd van 5u19.

We trekken vandaag de Pyreneeën in, het klimwerk staat dus terug op het programma voor de komende dagen. De eerste 80 km tot Rivesaltes zien we buitens ons zelve, Dirk, Marc en ikke nog twee gekken die langs deze, soms op een autosnelweg lijkende baan, rijden. We halen onze stempel voor het TdF-boekje bij een fietshandelaar, dewelke mogelijk na de middag mijn fiets zal trachten te herstellen. Zie verslag valpartij van enkele dagen terug, versnelling stuk. We gaan dan op zoek naar een restaurant. We vinden een gezellig plaatsje, maar de uitbater heeft een serieus persoonlijk probleem en werkt dit uit op zijn klanten. Zo mogen we 15 minuten wachten voor de eerste dranken komen, mogen we ons nog eens verplaatsen waarbij we stilletjes denken, wat doen? Vermits er weinig alternatief is laten we het over ons heengaan. Menu: Fideua, zoals paella, maar zonder rijst.

Verder is het licht stijgend, niet erg dus, maar de wind staat weer, en dit tot het hotel te Formigueres, pal op kop. Wanneer we draaien in een haarspeldbocht worden we door de wind bijna van onze fiets geblazen. We zien vele vuilnisbakken, stoelen en wegenis werkborden omgewaaid liggen. In Prades houden we halt om de innerlijke mens te sterken.

Dan begint de echte klim tot Mont Louis, 36 km, waar we tevens ook een laatste stop houden voor een stempel en het sturen van een postkaart. 14 km verder ligt ons hotel.

180 km in een tijd van 7u45′,  1949 hoogtemeters en een gemiddelde van 23,10 km/u.

Over de route van vandaag valt weinig of niets te vertellen.

We fietsten overwegend via grote wegen, vlak en met veel verkeer. Van de kust kan je dus met de fiets maar beter wegblijven. Nadat we de prachtige Mas verlaten is het goed 6 kilometer tot Arles, mooie stad, zeker een halteplaats waard. In het centrum, zie foto’s bij verslag van gisteren, bevindt zich het kleine formaat van het Romeinse colosseum van Rome.

We rijden dan door de Camargues, zien de typische paarden, zwarte stieren en flamingo’s. Tussen Château Avignon en Aigues Mortes is de route iets minder druk maar vanaf dan is het niet alleen opletten voor het drukke verkeer maar vooral ook voor overlopende vakantiegangers. Verder op onze route ligt La Grande Motte, Sète en Agde. Deze twee laatsten zijn ook wel een bezoek waard, niet voor ons want wij moeten weer 167 km afleggen. Leuk is wel dat onze route loopt tussen de zee en verschillende Etangs, ook wel Bassins genoemd en langs de Canal du Rhone..

We arriveren om 17u10 in ons hotel met 167 km in de benen, een gemiddelde van bijna 26 km/u en een tijd van 6u28’.

Kris en Steff volgen met de camionette van Waver Construct. We kunnen dus extra dranken, eten, fietsgerief en dergelijke met hen meegeven waardoor onze fietstrui achterzakken minder vol zitten.

Dirk fietst met ons mee voor één van onze kortste en zogezegde recuperatieritten. Niets is minder waar. Voor de Bosbeekbikers, Dirk Van De Brul heeft samen met ons de eerste honderd kilometer gefietst op de eerste dag richting Avignon. Vandaag zorg ik voor naambekendheid van de Bosbeekbikers.

Dirk neemt de ganse rit voor zijn rekening! Het is vanaf de eerste meter een zeer sterke mistralwind pal op kop! Hij geniet gewoon van ons uit de wind te kunnen zetten. Bedankt Dirk! We geven hem de welverdiende bijnaam “Cancellara”.

Onderweg neemt hij al fietsend de nodige foto’s van ons, ge moet het maar kunnen!

De rit is op enkele knikjes na bijna een biljart. We passeren verschillende bekende plaatsen en zien vele borden zoals “ Le Beau de Provence” en “ Saint Remy en Provence”.

We komen aan in het hotel om 15 uur, hebben 127 km op de teller, 4u27 en een gemiddelde snelheid van 28,3 per uur!

Na de middag brengen we nog een blitsbezoek aan Arles.

Gisteren hebben Stoof en Dirk ( De Motards) ons verlaten. Mannen alvast nogmaals bedankt om ons 9 dagen van start tot Vence veilig door weer en wind, over cols, via soms drukke wegen en door tunnels te begeleiden. We zullen jullie missen!

Mijn echtgenote Karine met onze kinderen Glenn en Steff zijn vannacht toegekomen waardoor het een korte nacht werd.

Onze etappe van vandaag draait, na goed 10 km fietsen, ter hoogte van Tourrettes sur Loup, terug in noordelijke richting wat betekent dat we opnieuw mogen klimmen. Het is een mooie, rustige, zacht klimmende helling met onderweg verschillende watervallen. 15 km tot voorbij Gréolières stijgen we tot op een hoogte van 1250 meter. We merken niets meer van het drukke Côte d’Azur. We blijven lang, licht golvend, op een hoogte van 1000 meter fietsen.

Verder tot Comp sur Artuby voor een stempel. Middagpauze in Ampus. Het menu bestaat enkel uit stokbrood met kaas of saucisse. Na de middag is het overwegend dalend tot Rians. Weer voldaan van de mooie vergezichten komen we aan in het hotel om 17u05. Wanneer we ons tweede pintje aan ’t drinken zijn arriveren Kris Van Gijsel en Dirk Van De Brul.  Met z’n achten genieten we van een lekker diner en vertellen we hen onze fietsverhalen tot heden. Het licht gaat uit om middernacht.

We zijn nu 10 dagen ver en hebben1666 km, één derde van TdF en 24.327 hoogtemeters!

Stijging 2115 hoogtemeters, gemiddelde 25 km/u, 163 km, tijd 6u29.

We vertrekken pas om 9u15, eerst maken we met de mobilhome de verplaatsing terug naar Isola. 13 kilometer verder in Saint Sauveur sur Tinée halen we weer een stempel voor onze roadboek. Nog 4 km verder afdalen, dan 16 km klimmen tot top, Col de Saint Martin, 1500 hoogte, met een stijging van 1000 hoogtemeters. Aan de voet vertrekken we samen met nog 3 fransmannen uit Isola 2000.  Wij doen hen ons verhaal over TdF randonneur. Zij, omdat we aan een stevig tempo naar boven fietsen, waarschuwen ons voor wat er ons nog te wachten staat. We melden hen dat we daarna nog over de Turini moeten en verder nog over enkele minder gekende cols tot Vence. Wanneer we hen vertellen wat we gisteren gereden hebben dwingen we respect af.  Door de gezellige babbel zijn we boven voor we het beseffen.

Dan is het afdalen tot aan de voet, 520 meter, van de Col du Turini, 1607 hoogte,  beter bekend uit de “Rally van Monte Carlo”. 15 km klimmen met een stijging van 1100 hoogtemeters. Verder via Peira-Cava, een stempel halen, en krijgen we vanaf nu mooie vergezichten en zien we voor het eerst de Middelandse Zee.

Het lijkt een ritje in dalende lijn, naar de zee, neen hoor, terug bijna 3200 hoogtemeters. Na de Turini moeten we nog 3 colletjes over; Col de Nice,412 meter, de Mont Chauve, Col de Châteauneuf; 626 meter, en verder vanaf de Var tot Vence nog een ferm valsplat om te eindigen! 154 km. , 6 u 57’, 22,2 km/u., steiging; 3174 meters

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 3174 meter.