Categorie: Geen categorie

Kort verslag, later volgt meer. Na een nachtje goed rusten en een telefonische raadpleging met Dr. Jan Hendrickx uit Herentals, bedankt Jan, ben  ik vanmorgen terug op de fiets gekropen. Wel met dikke voet maar heb er weinig of geen last van ondervonden tijdens deze toch wel zware etappe ; 20,5 km/u gemiddelde, 7u 31, 159 kilometer en 3970 hoogtemeters! Ook foto’ s van vorige dag zullen volgen.

Gisteren, na het verlaten van Briançon, beginnen we dadelijk aan de Col d’Izoard, 19 kilometer. In hotel “Vauban”  zijn we niet de enige fietsers. We maken kennis met een groep  Oostenrijkers die de legendarische “Route des Grandes Alpes” fietsen. Het deed me denken aan de Tour de France van de Bosbeekbikers, waar we in acht dagen van Schiplaken  naar Avignon fietsten via de Mont-Ventoux.

Bij onze eerste beklimming rapen Marc en ik vele van hen op. Een kilometer voor de top laten we onze roadboek afstempelen. In de afdaling stoppen we aan de herdenkingsplaats van de twee wielergoden, Fausto Coppi en Louison Bobet.

Na de afdaling van de Col d’Izoard fietsen we richting Guillestre en bevinden we ons in de Queyras streek. Daarna is het terug 19 km klimmen tot de top van de Col de Vars. Boven toegekomen nemen we rustig de tijd om te eten en de spieren wat tijd te geven om te herstellen. Na het nemen van foto’s vertrekken we richting Barcelonnette. We komen nu in Les Alpes de Haute Provence. Ter hoogte van Jausiers slagen we linksaf voor de Cime de la Bonette, 2802 m, het dak van onze Tour de France. In de laatste kilometer met een stijging tussen de 10 à 13 % persen we er nog een sprintje uit.

Er rest ons nu enkel nog de afdaling van Isola. De uitbater waar ik geen enkel vertrouwen in had, heeft onze kamers verder verhuurd daar we pas om 18 uur toekwamen. Dan maar bellen, fietsen in mobilhome, en 17 km terug vanwaar we kwamen.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 3970 meter.

VANDAAG LOOPT HET MIS!

We vertrekken om 8u15, 45 minuten later dan gepland. Het regent “ouwe wijven” … maar we moeten verder naar onze volgende bestemming. Halverwege de beklimming van de Col de la Madeleine (26 km) houdt het op met regenen. Tot 5 km voor de top blijven Marc en ik samen, Marc, schakelt een tandje kleiner, hij wil zich wat sparen voor hetgeen dat nog komen moet. Boven aangekomen begint het opnieuw te regenen en is het tegelijk nog koud, wat wil je op bijna 2000 meter hoogte. Afdaling dan maar tegen klimtempo.

In de valei van de Maurienne is het zeer druk en de vrachtwagens rijden ons rakelings langs de oren en wanneer er schuine spoorwegrails de baan kruisen gaat het mis. Voor ik het besef liggen we beiden op de grond, eerst val ik, Marc probeert te herstellen maar rijdt over mijn opzij vliegende fiets met als gevolg, ook tegen de grond. We nemen de nodige tijd om de lichamelijke schade waar te nemen. Plots valt mijn oog op de verschillende bloempjes die geplaatst zijn als herdenkingen aan… Marc heeft schaafwonden aan bil en kin. Bij mezelf vallen heup en elleboog nog wel mee. Enkel is er erger aan toe zal ’s avonds blijken.

Nu de Col de Télégraphe en eten in Valloire, neen hoor, na twee uur geen service, dus wat energie repen en dranken en we zetten dadelijk koers naar de top van de Galibier.  5 kilometer voor de top houden we halt voor wat drank waardoor Dirk ( Motard ) ons voorbij rijdt. Het begint dan terug te regenen met veel tegenwind. Dan maar verder zonder warme kledij en helm, gelukkig in de afdaling na 1 kilometer staat Ines met Mobilhome en krijg ik haar regenvest en helm. Nog vlug een stempel halen op de Col du Lautaret en afdalen tot Briançon.

Ik vrees het ergste voor morgen.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 3756 meter.

Vandaag zou ik willen beginnen met jullie te bedanken voor de mooie woorden en sympathie voor mijn Tour de France.

Natuurlijk ook weer een woordje van dank aan onze twee motards, Stoof en Dirk en vooral ook aan onze fantastische madam van de mobilhome, Ines. Zonder hen zouden wij onze tocht niet kunnen tot een goed einde brengen.

Vandaag trekken we de Alpen in. De eerste en enige col, niet al te lastige maar wel met een lange aanloop, is de” Col de Aravis”. We rijden aan een rustig tempo tot aan de voet van deze col.

Dan kunnen we ( Marc en ikke ) ons zelve niet bedwingen en gaat snelheid van 14 naar 18 kilometer per uur. Als we de top zien persen we er samen nog een sprint uit.

Daarna is het afdalen tot Albertville en verder tot La Léchère. Om vijf na vier zit onze rit erop, oef, weer 1860 hoogtemeters.

Aangekomen in het hotel, vlug een douche en daarna naar de massage dewelke Ines voor mij reserveerde.

Momenteel, 19u50, regent het bakken water, hopelijk is het morgenvroeg anders!

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meer details. Totale stijging: 1860 meter.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 1860 meter.

7 u 45, na het afscheid nemen van Maarten, Ann, Rosita, Steff en Karine verlaten we Morteau.

3 km. verder nemen we de D47, weg van de drukke D437. Wat we niet wisten, na goed 7 kilometer, op onze nuchter maag dus, worden ons 4 km. klimmen met een percentage van 8 à 9 voorgeschoteld.

Na goed 70 km. fietsen passeren we het bord met de vermelding dat we in de streek van de Jura binnen rijden.

We hebben de ganse dag forse tegenwind en tot de middag, te Saint Claud, waar we eten, is het traject  licht golvend. Onderweg fietsen we langs verschillende meren wat zorgt voor mooie vergezichten.

Na het eten komen dreigende wolken echt dichtbij en wanneer we beginnen aan de Col de Croix de la Serra, 10 kilometer, vallen de eerste druppels. Gelukkig, door de warmte, droogt de weg snel en kunnen we de afdaling zonder risico nemen.

Na het nog vlug halen van een stempel in Bellegarde komen we aan in hotel ” Le Fatoret ” te Eloise om 16 u 30. Gemiddelde snelheid 24,8 km/u.

Gisteren dineerden we met zijn allen aan een ronde tafel in het hotel ” Chalet Collet “. Een zeer knusse, bijna winterse sfeer. Het hotel is volledig, zowel de kamers als het restaurant, in hout afgewerkt. De enige opmerking dewelke we hebben, we kunnen pas laat ontbijten.

We vertrekken voor de vierde dag na het nemen van de nodige foto’s om 8 u 20. Onze beide motards, Dirk en Stoof, zorgen wederom voor een feilloze trip richting Morteau. Onze fietsteller geeft vandaag 180 kilometers aan. Het gemiddelde is juist geen 25 km/u.

De Vogezen hebben we deze ochtend verlaten via de Grand Ballon en de Col Amic. Het gemakkelijkste gebergte aandeel ligt nu achter ons. In de afdaling richting Cernay is het echt wel opletten, alle bochten zijn er in kasseien aangelegd. Dat mag er dan misschien wel leuk uit zien vanuit de wagen maar dit is het zeker niet voor fietsers en motards, maar gelukkig regent het niet.

Leuke verrassing; Ines zorgt samen met Ann, Rosita en Karine voor een schitterende picknick: Gazpacho , daarna een lekkere pasta, om uiteindelijk te eindigen met stokbrood, ei en spek.

De temperatuur stijgt tot 39 graden, het is dus  zweten en afzien door de hitte!

We besluiten een duik te nemen zoals in  “De Heren van Zichem”,  wel met het verschil dat  de motards onze kleren lieten liggen.

Morgen begint met de Jura waarschijnlijk het serieuze klimwerk.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 1630 meter.

Vandaag eindigen we onze rit te midden van de Vogezen. Er stonden ons dus enkele langere hellingen, cols te wachten. Totale stijging; 2505 meters. We vertrekken om 7 u 30 uur  stipt en het is Maarten die het tempo bepaalt. Maarten heeft de minste trainingskilometers in de benen maar zet zich desondanks soms op kop. Wanneer de eerste langere helling zich aanbieden, na goed 65 kilometers, moet hij ons wel laten rijden. Maar onze leuze is ” samen uit, samen thuis “.

De cols van vandaag zijn; Col du Donon, Col de Steige, Col de Fouchy, Cols des Bagenelles, Col du Bonhomme, Col du Louschbach, Col du Calvaire en de Col de la Schlucht. We eindigen onze rit om 17 uur.

Onderweg prachtige natuur met mooie vergezichten maar we moesten wel opletten voor de op de weg lopende koeien.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details.

Gisterenavond is Maarten, medewerker in mijn optiek winkel te Mechelen, toegekomen. Hij zal drie en een halve dag met ons mee fietsen. Halverwege ter hoogte van Pont à Mousson houden we onze middagpauze en komen Rositta,Dirk en Ann toe. Dirk zal ons de komende dagen samen met Stoof verder met de motor begeleiden. Ann en Rositta volgen met de auto. Zoveel volk, ik voel me nu wel echt in de ronde van Frankrijk. Twee motards, drie volgwagens en dit voor drie fietsers.

We zouden vandaag terug om 7 u 30 vertrekken maar Marc bracht  hier een kleine verandering in. Om tien voor acht komt hij af met het excuus ;

“ ik werd wakker om 6 uur en dacht dit is toch nog iets te vroeg, nog effe pitten maar heb dan de wekker niet gehoord “

Van  begin tot einde is de rit licht golvend maar wel, en zeker in de namiddag, met een sterke wind op kop.

’s Middags lunchen we in Pont-à-Mousson. Onze fietsen gaan mee het restaurant in. Het restaurant zit desondanks vol met gasten die dan ook verontwaardigd naar ons opkijken. Gegrilde zalm met veel pasta, meer moet dat niet zijn.

Maarten beslist om na het eten niet meer mee te fietsen, denkt eigelijk aan de rit van morgen. We trekken dan door de Vogezen en moeten meer dan 3000 hoogtemeters klimmen.

Om 17u10 komen we aan in Château d’Alteville waar Ines klaar staat met een recupshake gemixt met verse aardbeien. Mooi gelegen hotel aan het meer “ Etang de Lindre “ maar dringend aan een grote renovatie toe.

’s Avonds zitten we samen met twee zeer sportieve hollandse dames aan onze tafel. Zij kennen de meeste wandel en fietswegen van Vlaanderen en trekken nu door Frankrijk om ooit in Rome aan te komen al wandelend.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 1290 meter.

Klik op kaart om beeld te vergroten of ga naar homepage voor meerdere details. Totale stijging: 1830 meter.

Eindelijk is het zover, na 7 maanden van intensieve voorbereidingen, vergaderingen, boeken van hotels, uitstippelen van de route vertrekken we in Saint Amand Les Eaux voor onze eerste dagtocht.  Bij iedereen is de stress voelbaar aanwezig, zelfs bij onze stoere motard Stoof. Hij heeft de taak op zich genomen ons zonder “meerkilometers” in Stenay te brengen. Na het nemen van de nodige foto’s en het deponeren van onze eerste vertrekpostkaarten gaan we om 7u40 van start.

Tot Trelon, 11u 10, eerste stopplaats waar we onze roadboeken laten afstempelen bij een bakker, dreigen wolken maar op enkele spatjes na blijven we  de ganse dag droog.

In Signe L’Abbaye, na 139 km, genieten we van een driegangenmenu. Het dagmenu van “Auberge de L’Abbaye”  Salade de Magret, Cabillaud met rijst en een pastissausje, feuillete van fruit en dranken ; dit alles voor 15 euro.

Om 15 uur vertrekken we voor de laatste 70 km.

Onderweg houden we nog even halt voor een fotoshoot aan de memorial van Stonne.

Om 17 u 50 komen  we aan in Inor met 212 km, 1830 hoogtemeters na 7 u 58 minuten met een gemiddelde van 26,5 km/u.