Categorie: Geen categorie

Eerst nog even iets over gisteren. Karine, mijn echtgenote, is een jaartje ouder geworden.  19u30, afspraak op het terras van het mooie Dormy House hotel hetwelk uitzicht geeft over Etretat, we ontkurken enkele flessen champagne en toasten uitgebreid en genieten nadien van een voortreffelijke keuken. De sfeer is fantastisch!

We verlaten om 8u40 Etretat.

Van de hotelbaas krijgen we te horen, ook een fervent fietser, dat tussen Etretat en Dieppe via de route, D79, D68, D75 die we volgen er 15 hellingen liggen. Klopt helemaal, het zijn de Ardennen aan zee, mooi maar we klimmen wel 1000 hoogtemeters aan de kust.

Het is telkens op en neer, via vele kleine havens en stranden telkens tot top van de krijtrotsen of landinwaarts met afwisselend prachtige Ardense en kust vergezichten. 10 km voorbij Dieppe stop voor een Pizza, we moeten dan nog 65 km.

We verlaten de drukke D940 om via kleine wegen tot St. Valery-sur-Somme te fietsen,  stempel halen, dan nog 19 km tot Le Crotoy.

Met wederzijdse spijt nemen we afscheid van Brigitte en Vincent. Niet alleen bedanken we hen voor het nemen van de talrijke foto’s, maar vooral voor de professionele begeleiding.

Afstand: 166 km, hoogtemeters: 1308, tijd: 6u40, gemiddelde: 24,2 km/u

Ietwat later dan gepland verlaten we Arromanches, 8u40,  dadelijk 40 hoogtemeters, waardoor we een mooi overzicht krijgen over de ” Plages du Débarquement “. De twee films ” Saving Private Ryan” en ” D-day ” spelen door onze hoofden.

We volgen de D514 tot Courselles-s-Mer, slaan dan rechtsaf, D79, en even verder linksaf, D39, tot ” Pegasus Bridge “. Hier staat het eerst heroverd huis na de invasie. We houden er halt voor koffiekoek en fotoshoot. Stefan ontdekt hier dat hij een leegloper heeft.

Dan volgen we de D224, D513, D27 en de D62 tot Honfleur. 5 km verder stop voor middaglunch. Galetes, crêpes en koffie. We informeren hier welke brug we best nemen om de Seine over te steken. Via een fietsroute tot de ” Pont de Normandie “, prachtig uitzicht maar wel weer geen fiets vriendelijke oversteek! Boven houden we even halt.

We worden dan door de haven van Le Havre gestuurd, impressionant, maar gelukkig duurt het niet te al te lang. Even later is het wat zoeken om de stad uit te geraken, een helling van 800 meter met een stijging van 14 % verlost ons van de drukte.

Dan fietsen we terug in de mooie natuur, het lijkt een beetje op de  Ardennen. In Etainhus komen we terug op het uitgestippelde parcours waarna het nog 20 km fietsen is tot Etretat.

We komen aan in het hotel om 17u15.

141 km, hoogtemeters: 898, tijd: 5,40, gemiddelde: 24,8km/u

We verlaten Barneville om 8u35 nadat Vincent en Brigitte de nodige foto’s hebben genomen. Met z’n zessen, Hans Van Brabandt; de beste cardioloog van Mechelen en omstreken, Stefan De Moor; Magistraat Europese Commisie, Philippe Vandevyvere; verdeler groothandel meubelen, Michel Muylaert; Architect te Bonheiden, Marc en ik, fietsen we samen de zesentwintigste rit, 165 km. De zon is volop van de partij en de wind blaast voor 90 % van achter!. Als het positief is, moeten we dit ook even melden.

We volgen de D902 tot Bricquebec, verder de D900 naar Cherbourg waar we de roadboek laten stempelen. Verder via de D63, D56 over mooie landelijke, licht golvende wegen tot Quettehoe.

Daarna fietsen we langs de route Débarquement de Normandie, Utah Beach, tot Ste. Marie du Mont waar we lunchen. Galetes du Chef, Crêpe au Miel en koffie. De bediening loopt wat stroef, maar wat we op ons bord krijgen is lekker. Ann en Stoof vervoegen ons tijdens de middag.

Eerst fotoshoot, dan terug op ons stalen ros voor de resterende 65 km. We fietsen verder naar Carentan, voorbij Isigny-sur-Mer slaan we linksaf, ” La Voie de la Liberté “, de D 514, dewelke we volgen tot bestemming, Arromanches.

Tien kilometers na de middagstop gaat het tempo de hoogte in, de nieuwe krachten, Hans, Michel, Philippe en Stefan, doen afwisselend kopwerk. Bedankt mannen!

We komen aan in het hotel om 17u30.

165 km,tijd: 6u17, hoogte: 1111 meter, gemiddelde: 26,2km/u.

Vandaag staat de kortste etappe op het programma, 105 km.  Het is meteen,  voorlopig althans, ook de natste! Van bij de start van op de parking van het Ibis hotel in Avranches tot finish in Barneville Carteret valt het water met bakken uit de lucht.  Als kers op de taart worden we af en toe getrakteerd op een sterke tegenwind die vanuit de Noord-Atlantische zee het land in blaast.

We volgen de D7 tot La Haye-Pesnel, dan slaan we linksaf, D35, via Cerences tot Monceaux. Verder via de D49, D20, D650 richting Le Pont Heugueville en Barneville-Carteret.

Aangekomen om 12u05, uurtje wachten, kamer niet klaar, daarna een lekkere lunch en kleine washjes.

Als ik terug in het hotel kom krijg ik een warm ontvangst van vrouw, zoon en vrienden, Karine, Steff, Michel, Catherine, Philippe, Lydia en Hans.  We heffen het glas op het reeds gedane.  Nog even later komt Stefan De Moor toe, hij is de beentjes wat gaan warm rijden voor morgen.

105 km, hoogtemeters: 319 meter, tijd: 3u53 en een gemiddelde van 26,8 km/u.

6u30, de wekker, 7u10 ontbijt, om 8 uur stipt verlaten we ons hotel te Saint Brieuc. De eerste 60 km zijn mooi, licht golvend met geregeld een vergezicht op de zee. We gaan van start zonder tegenwind en regen, het is wel maar 13 graden, het is zomer?

We volgen de D786, in St. Alban draaien we rechtsaf de D17 op tot Matignon. Dan begint de miserie, we moeten verder via de drukke D168 en weer via een semi-autostrade, tot St. Malo. We moeten aan “Pointe de la Vicomte” de Rance oversteken.  Het verkeer raast ons tegen hoge snelheid voorbij, er is geen fietsstrook voorzien, eigenlijk is dit onverantwoord, maar we moeten erover, we hebben geen alternatief! Na St. Malo volgen we de D201, langs de toeristische kustweg ” Route de la Baie ” tot Cancale, middagstop. Lunch, couscous au fruits de mer, een specialiteit van het huis.

Vanop het terras ” Le Grand Large ” zien we in de verte het silhouet  van de abdij ” Le Mont Saint Michel “. Het zal wel nog 37 km en 1u15 duren eer we er aan de voet staan, voor de obligate fotoshoot. Daarna is het nog 18 km fietsen tot het Ibis hotel in Avranches.

157 km, 5u55, 926 hoogtemeters, gemiddelde: 26,5 km/u. Onderweg tellen we af, ik zeg tegen Marc; ” Nog maar 900 km te gaan “, voor ons beiden lijkt het niets, maar even later zeg ik hem; ” Dat is toch nog even tot 100 kilometer onder Lyon fietsen”.

Laat me beginnen met jullie, de lezers, effe te bedanken voor de support. Spijtig genoeg ontbreekt het me wel aan tijd om jullie persoonlijk een antwoord te sturen.

Vandaag is het een zeer gevarieerde etappe met enkele kilometers meer dan voorzien, 179 km, een hoogteverschil van 1413 meter, tijd: 6u49 en een gemiddelde van 26,2 km/u.

We volgen de D10 tot St. Pol-de-Leon waar we een stempel halen. Spijtig dat we geen tijd hebben voor een kort stadsbezoek.

Het is rustig fietsen met in de eerste 20 km weinig hoogtemeters. Verder via de D769 en de D19 tot Morlaix, weer een bezoek waard, maar niet voor ons. We rijden onder de prachtige ark spoorwegbrug gebouwd tussen 1861 en 1863.

Dan volgen we de D786 tot Lannion en Tréguier, waar we terug ons roadboek laten stempelen, en verder tot Paimpol.

Vanaf dan gaat onze route verder  via kleine wegen, op en neer, kronkelend, door Bretoense dorpen, kleine gehuchten met kapelletjes, een schitterend decor. Het is zondag en dat merken we door de vele markten maar ook door de lokaal georganiseerde fietstochten en echte koersen. In Pléhédel zitten we zelfs in de koers, alleen rijden we in de verkeerde richting en worden we verwonderd aangekeken door de toeschouwers. Nog wat verder, te Plouha, wordt er een tijdrit gereden voor vrouwen. De wereldkampioene tijdrijden, sorry haar naam ontgaat me, was hier aanwezig.

Na even van de koers genoten te hebben gaat ons tempo sterk te hoogte in. Het werkt aanstekelijk, we fietsen de laatste 25 kilometer aan snelheden tussen de 32 en 45 km/u.

8u30, vertrek, het regent, ik blijf positief, de wind is gaan liggen, maar het blijft wel moeilijk om in druilerig, grijs weer, te vertrekken. Na 8 km rijdt Marc lek, zijn eerste platte band na 3400 km, ni slecht Marc!

Pont-Abbé eerste halte voor roadboek stempel. Verder via D2 en D143 tot Douarnenez, waar we een volgende postkaart versturen. Dan gaat onze route richting Brest via mooie landelijke, met korte maar meestal stijle hellingen. ’s Middags eten we in een ” Les Routiers ” restaurant te Hoptal-Camfrout na 96 km. Menu: buffet voorgerecht, pasta met steak, kaasschotel en dessert + wijnen, enkel voor de volgers natuurlijk,water en koffie inbegrepen. Dit alles voor de prijs van 44,80 euro voor 4 personen!

We moeten dan de D33 volgen, de GPS faalt, hij stuurt ons de verkeerde richting uit, hij wil ons langs de drukke N165 laten rijden, dit is een semi-autostrade en dus verboden voor fietsers. We moeten over de rivier ” Elorn ” via de Pont A Louppe nabij Brest. Gelukkig heb ik mijn geplastificeerde Michelin kaarten bij me. Probleem opgelost.

Dan volgen we lange tijd de D67 en de D26 tot Ploudalmézeau waar we binnen stappen bij een collega opticien om een stempel te halen voor onze roadboek. Hij is niet echt het sportieve type, we houden een kort gesprek over onze onderneming, hij staat vol bewondering.

Dan is het nog 24 km fietsen tot onze bestemming, Auberge de Keralloret.

173 km, tijd: 7u04, hoogteverschil: 1854 meter, gemiddelde: 24,5 km/u.

Ik dacht dat het zwaarste na de Alpen en de Pyreneeen achter de rug zou zijn, niets is minder waar, de voorbije 3 dagen maalden we bijna 600 km en boksten we steeds tegen wind in.  De vermoeidheid slaat stilaan toe en de spieren beginnen strammer aan te voelen.

Vandaag fietsen we terug meer dan 1000 hoogtemeters bijeen. Het parcours is zeer gevarieerd en we doorkruisen mooie verzorgde Bretoense steden met burchten en zien prachtige grote herenhuizen.’s Middags lunchen we te Quimperlé, ik vervang eerst binnen- en buitenband, daarna pasta met een lekker gebakken Bretoens stuk vlees in een Italiaans restaurant ” Le Bistro De La Tour “.

We moeten dan nog 51 km, via Pont-Aven en Concarneau tot Bénodet, onze volgende bestemming.

In de slotkilometers, de finale, moeten er nog twee knikjes, elk ongeveer 500 meter, maar met percentage van 14% en 17% overwonnen worden.

21 dagen reeds volbracht, zonder rustdag, de echte Tour de France zou dan gedaan zijn, neen, wij moeten nog 9 dagen verder. Al 3400 km in de benen, nog 1400 km te gaan.

We halen een gemiddelde van 26,1 km/u, 1212 hoogtemeters, in een tijd 5u37, en dit over een afstand van 147 km.

Eerst nog even iets over gisteren, we logeren pal in het centrum van Les Sables d’Olonne,  ’s avonds eten we in het restaurant “ Le Bistro du Port “ gelegen aan de vissershaven. Een klein hapje, zie foto!

Onze fotografen van dienst, Brigitte en Vincent.

Ines, de madam met de mobilhome.

We verlaten Les Sables d’Olonne en nemen de D80 langs de kust. Na 20 kilometer heb ik mijn tweede lekke band. Een sympathieke fransman stopt, en biedt spontaan zijn grote luchtpomp aan.

We fietsen dan een bijna vlak traject tot we de oversteek aan de monding van de Loire maken via de Pont St. Nazaire. Vanaf dan wordt onze rit mooier, golvend en krijgen we terug mooie vergezichten.

De slot kilometers lopen door de regio van de Morbihan. We steken de Vilaine over waar we halte houden om enkele foto’s te nemen. Ter hoogte van de brug spreekt een jonge Brit me aan, “ mag ik de rivier via de brug met de fiets oversteken “, hij fietst alleen met pak en zak tot halverwege Spanje. Ik wens hem veel sterkte toe.

We komen aan in hotel “ Le Bretagne “ te Questembert om 17 uur, na 6u32 fietsen met een gemiddelde van 26,4km/u en een hoogteverschil van 699 meter.

5u30, wekker, vlug douche in, tas müesli, inpakken, koersbroek aan en vertrekken.  Verdomme, het regent en het is nog donker. Vlug nog effe licht op fiets monteren, regenvest aan en weg. Eerst 30 km tot Le Verdon waar we de boot op moeten, overzet naar Royan. Op de boot verwelkomt Ines ons aan de mobilhome; pain de campagne, kaas, perengelei en sterke koffie. Bedankt Ines.

In Royan halen we een stempel, dan nog 175 km te gaan, het begint nog harder te regenen en de wind neemt in kracht toe. We passeren honderden hectaren zonnebloemen, ze laten allen hun kopje hangen, wij doen dit niet, tenminste nu nog niet, we vechten tegen de steeds harder wordende tegenwind.



We fietsen dan in noordelijke richting via mooie landelijke wegen, D112, D117, naar Rochefort. Verder via D5, tot Aigrefeuille d’Aunis waar we eten, faut filet, pasta en courgetten. Dan lijkt het even of we terug door de Camargue fietsen. Wanneer we in westelijke richting afdraaien wordt het parcours licht golvend. Enkele kilometers voor Talmont St-Hilaire draaien we de drukke D949 op en volgen we deze tot Les Sables d’Olonne, onze eindbestemming.

In twee dagen fietsen we 415 km, vertrokken vanuit het noordelijkste punt van de Landes, doorkruisten we langst de kustzone de Charente-Maritime en zitten we nu in de regio van de Vendée.

Slaapwel, het is nu middernacht. Weer een dag van 18uur en 1/2.

205 km, tijd; 8u04,gemiddelde 25,2 km/u en 522 hoogtemeters.