Donderdag 2 juni ’11.
Afstand: 130km. Gemiddelde snelheid: 22,4Okm/u. Hoogtemeters: 2389m. Tijd: 5u49.
Na een stevig ontbijt, het betalen van de hotelrekening en het laden van de bagage vertrekken we te samen met onze volgers, begeleiders , Caroline, Toon en Roel voor de laatste rit tot Le Val d’ Ajol. Jos, Yves, Pieter, Alain, Marc en ikzelf hadden gekozen voor het zesdaagse programma, twee dagen langer fietsen in de Vogezen met vandaag misschien wel de zwaarste etappe door ondermeer de beklimming van de Ballon d’ Alsace en de Col du Ballon de Servance.
Vanuit Gérardmer volgen we terug de D486 tot La Bresse over de Col de Grosse Pierre, verder via Cornimont, via de Col du Ménil tot Le Thillot. Om de drukke grote baan te vermijden fietsen we voor Le Thillot linksaf maar wat we niet wisten, klimmetje met percentages tot 12%. Daarna volgen we een oude treinbedding tot aan de voet van de Ballon d’Alsace. Vlug een sanitaire stop, drinkbussen bijvullen en weg zijn we voor een klim van 9km, een hoogteverschil van 620m en een gemiddelde stijging van 6,9%.
Dit is een col waarvan vele zullen zeggen, “een goede loper”. Bij deze beklimming kan je perfect van begin tot einde een mooi zelfde tempo aanhouden, er zijn haast geen verschillen in de hellingsgraad over de hele lengte van de col.
Als beloning krijgen we een 16km lange afdaling tot Giromagny. Tijd voor de lunch, Paella, bij gebrek aan beter. De terrassen van de enkele café-restaurants zijn overwegend ingenomen door fietsers.
Een groep Nederlanders en Fransen waarvan we van sommige zeggen, “ da zien er geen simpel mannen uit “ zullen een tiental minuten voor ons vertrekken aan de Ballon de Servance. Eerst volgen we gedurende 8km de D12 tot Plancher-Bas, de temperatuur is opgelopen, het eten nog niet goed verteerd en deze weg is golvend met afwisselend toch wel enkele steile stukken, het doet de benen zwaar aanvoelen en de echte klim moet dan nog beginnen. Gelukkig nadat we rechts afslaan op de D16 richting Ballon de Servance krijgen we gedurende een zestal kilometer de tijd om in te fietsen en het goede ritme te vinden.
Eén kilometer voorbij het dorpje, Plancher-les-Mines, passeren we voorbij hout sculpturen, hier begint de werkelijke klim.
De eerste 7kms klimt het stijgingspercentage tot maximaal 4,6%, maar dan loopt de hellingsgraad op tot meer dan 10% voor een afstand van 4km. Gelukkige daalt het percentage in de laatste 2km terug tot 5 à 6 procent. Zeer mooie rustige klim door loofbos, eerst zacht oplopend, langs een riviertje, wanneer er scherp links wordt afgedraaid gaat het percentage sterk de hoogte in en wordt de weg een stuk smaller, verkeer in twee richtingen is hier niet mogelijk! Het asfalt in de richting van de Col des Croix, voor ons de afdaling, ligt er vrij hobbelig bij, opletten is hier de boodschap!
Vanaf de Col des Croix volgen we de D57 tot de Col du Mont de Fourche. Gedurende 11km fietsen we op een hoogte variërend tussen de 6 à 700 meter, het tempo gaat sterk de hoogte in, tot 40km/u, je kan dit stuk het best vergelijken met de Route des Crêtes maar dan 500 meter lager. We kijken rechts van ons neer op de vallei van de Moezel. Een kilometer of twee voorbij de Col du Mont de Fourche slaan we linksaf tot La Rosière, een steile afdaling, maar gevold door een nog steilere klim, stukken tot 18% en dit bijna op het einde van de rit. Het is vechten met de pedalen om de goede cadans tot de top te behouden, boven aangekomen dadelijk terug een steile afdaling en weer omhoog, één kilometer met een gemiddelde van 10%. Daarna is het nog 6km afdalen tot Le Val d’Ajol, de eindbestemming van onze Schiplaken – Vogezen fietstocht.
Er zitten nog “snelle jongens” in ons hotel.
