Jan's blog

Dinsdag 31 mei ’11.

Afstand: 85km.,1600 hoogtemeters, 20km/u en 4u12 gefietst.

Zoals voorspeld door de lokale Sabine Hagedoren, het zou vandaag de hele dag regenen, maar optimistisch zoals we zijn, staan we om 9 uur met onze fietsen, rugzak en regenkledij klaar voor vertrek. Er staan vandaag 9 cols op het dagmenu.

 

Ha ja, iedereen stond vertrekkensklaar uitgezonderd Yves dewelke denkt steeds genoeg tijd te hebben, om 8u55 zat hij nog gezellig te kletsen aan de ontbijttafel met een kopje koffie.

15 minuten later dan voorzien, nadat Yves arriveert, fietsen we richting La Bresse via de D486. Er moet dadelijk geklommen worden, eerst de Col du Haut de la Côte,  3km, dan 0,8km afdalen en direct de Col de Grosse Pierre, 3,5km. Twee mooie opwarmers ware het niet dat het amper 9 graden was en het door de eerste regendruppels nog kouder aanvoelde. Op de Col de Grosse Pierre, 955 meter, werd er gewacht waardoor de eerst bovengekomen stonden te rillen.  In de gietende regen dalen we voorzichtig af tot La Bresse, sommige houden het daar reeds voor bekeken en de Hyundai bus krijgt na amper 15km een maximale bezetting.

En toen waren we nog met acht! We zetten onze rit verder maar beslissen dan al de Col de la Vierge niet op te rijden en volgen de D34.  Vier kilometer  verder  splitst de groep in twee, Tony, Alain, Marc, Pieter en Yves kiezen de snelst mogelijke terugweg naar het hotel. Luc, Dirk en ikzelf beslissen de tocht verder te zetten en slaan rechtsaf over de Col de Bramont richting Kruth. We klimmen aan hetzelfde tempo zodat we tesamen de top bereiken en dadelijk de afdaling maken, kwestie van warm te blijven! Ter hoogte van Le Lac de Kruth slaan we linksaf naar Le Markstein, 14km klimmen waarvan de twee eerste kilometers een gemiddeld percentage van 8% halen. 4km voor de top begint het terug te regenen , de wind neemt toe en de temperatuur haalt nog amper 6 graden. Kleddernat haasten we ons om binnen te zijn in één van de hoogterestaurants.  De vriendelijke dame van het restaurant brengt ons de nodige handdoeken en servetten, warme soep en spaghetti bolognaise.

Een uurtje later, de baan ligt er bijna opgedroogd bij en de zon toont zich af en toe, fietsen we via de Route des Crêtes, D430, richting Col de la Schlucht. Even verder als we zonder het in de benen te voelen over de Col d’Hahnenbrunnen en de Col du Herrenberg fietsen wordt plots het zicht slechter, we zien nog amper 20 meter voor ons. Twee kilometer in de afdaling na de Col de la Schucht nemen we linksaf richting Lac de Longemer, het begint hevig te regenen en de wind gaat feller waaien. We bereiken ons hotel om 15u00 doordrenkt van de koude en regen.

 

Maandag 30 mei ’11.

Afstand: 155 km, tijd: 6u59, gemiddelde snelheid: 22,1km/u, hoogtemeters: 1615m.

Vandaag zouden we normaal gezien ten laatste om 8u30 vertrekken maar een lekke band en een technisch probleem juist voor vertrek zorgden voor een vertraging van goed 25 minuten. De zon was al vroeg krachtig van de partij, niemand stoorde zich dus aan het kleine oponthoud en we namen lekker de tijd om armen, benen en gezicht van zonnecrème te voorzien en te zonnebaden. Volgens onze parcoursbouwer zou het een gemakkelijke rit worden, eerst 110km vlak, daarna licht oplopend met enkel twintig stevige klimkilometers tussen kilometer 125 en 145.

We verlaten het hotel richting Fey, slaan linksaf en volgen de D68, even verder fietsen we onder de autostrade A31 door tot Sillegny. Dan rechtsaf op D5 en verder via de D70 tot Nomeny. Hier fietste ik, bijna een jaar geleden, tijdens de tweede rit van mijn Tour de France. De herinnering, 30 dagen volledig langs de landgrenzen van Frankrijk en  4800km gemaald te hebben, voelde prettig aan. Nu rijden we Nomeny  uit in zuidelijke richting via de D70 tot juist voor Lunéville waar we rechtsaf een stevige helling oprijden. Onze begeleiders met de volgwagen zijn inkopen gaan doen, vele winkels zijn nog gesloten of hebben hun sluitingsdag waardoor we in waternood komen. We verlaten het parcours voor amper 50 meter en stoppen aan een Total benzinestation voor de aankoop van drank. Enkele fietsers, dewelke in de klim wat achterop waren geraakt, hadden ons niet zien staan en volgden verder het traject met de hoop ons in te halen.  Grappig, wij reden achter hen, alleen was het voor Alain niet zo leuk, hij dacht dat we verkeerd waren gereden en schakelde zijn vijfde versnelling in. Gelukkig passeerde de volgwagen ons en deze ging dadelijk achter Alain.  Uitgebreid wordt er tijdens de lunch gepraat van hoe we dit in de toekomst kunnen vermijden. Yves, vandaag jarig, heeft af te rekenen met lichamelijke pech, sterk gezwollen voet. Hij zal de rit verder volgen vanuit de wagen.

Terug de fiets op richting Moyen, volgen dan de D474 en we slaan 7,5km na het dorp St-Pierremont een kleine landelijke weg in. Mooi en rustig fietsen is het hier maar enkele kilometers verder voorbij Roville-aux-Chênes gaat de weg plots over in een grindweg met vele putten. Gelukkig ligt de weg droog en is het amper 2km. De groep, deze keer zonder helling, spat volledig uitéén. Na goed 500 meter terug op het asfalt te fietsen, voor het dorp Romont, lekke band voor Mark, meer dan waarschijnlijk door het slechte wegdek van zojuist.

De rit loopt dan verder via Rambervillers, D159b en linksaf de D48 op.  De wind is toegenomen en staat pal op kop wat het tempo sterk doet afnemen. De strakke wind zorgt er  voor dat bij de minste helling de groep uiteenvalt.  In Grandvillers, we zijn juist terug samen duwt Alain het tempo fel de hoogte in, gevolg terug versnippering van onze fietsbende. Na een stevig vals plat op de D420 gaan we rechtsaf richting Bruyères. Alain beslist even verder om te wachten op de andere fietsers. Tony en ikzelf fietsen door, het is dan nog maar één kilometer tot top Bruyères, onze afgesproken stopplaats.

Als Tony en ikzelf boven toekomen zitten onze volgers en pechvogel Yves samen met de enkele reeds vermoeide mannen die in de volgwagen waren gestapt gezellig met een cola of pint op een terras. Eén voor één komt iedereen boven, we nemen uitgebreid de tijd om te recupereren en de dorst te lessen.

Tot Gérardmer is het dan nog 25km, er moet wel nog de langste en zwaarste helling van de dag, Le Haut de Pré, beklommen worden. De eerste 15km gaan overwegend omhoog, het landschap is prachtig. We fietsen naar een hoogte van om en bij de 800 meter, de natuur is op enkele kilometers volledig veranderd en we krijgen mooie verte gezichten. Tot slot is het nog 3km afdalen en 7km vlak tot Gérardmer. Blij komen we om 18u05 aan in het hotel. Een uurtje later nemen we uitgebreid aperitief op het mooie grasterras van het hotel.

 

 

 

 

Zondag, 29 mei ’11.

Hoogtemeters: 1969, afstand: 166km, tijd: 7u10, gemiddelde snelheid: 23,1km/u.

We verlaten Nassogne om 8u20, klimmen eerst voor amper 200 meter en mogen daarna 5,5km afdalen. Leuke, gemakkelijke start voor de Ardennen maar wel van korte duur. Voor St. Hubert, we volgen dan de N849 moet er 6km geklommen worden met percentages tot 14%. Sommige mindere klimmers onder ons verkozen om de eerste twintig kilometer over te slaan, het moeilijkste en de meeste hoogtemeters liggen in het begin van de rit.  Achteraf zal blijken met uitzondering van een strook  van 10km dat het de ganse dag op en neer is.

Na St. Hubert slaan we linksaf, via kleine mooie golvende wegen fietsen we richting Laneuville, tot Chène waar we na 40km onze eerste stop houden. De zon is dan volop van de partij, het is niet te warm, een beetje wind op kop,  ideaal fietsweer!

Drinkbussen bijvullen, iets eten en we vertrekken verder naar Léglise, Habay-la-Vieille en Vance. Na Rachecourt volgen we de N870 richting Longwy. We steken de Franse grens over te Halanzy waar onze volgwagen moet omrijden, een plaatselijke markt heeft plaats op onze route. In vele Franse dorpen wordt er op zondag markt gehouden en zo zullen we ook later op de dag nog enkele verplichte ommetjes moeten maken.

Na Longwy volgen we in zuidelijke richting de D952 richting Morfontaine, Murville en verder de D146 tot Briey. De weg gaat nog steeds op en neer, onze route loopt over in de D51, D11 en de N3 tot we de D903 kruisen en terug op de D11 komen, dan mogen we 6km afdalen tot aan de Moezel. We steken de Moezel over ter hoogte van Ars-sur-Moeselle, gelegen 10km onder Metz. Tot slot moeten we enkel nog 4 vlakke kilometers via de N57 en 3km lichtjes bergop tot Fey. Ons hotel ligt één kilometer verder, juist voor de autostrade A31, waar we moe maar voldaan om 17u40 aankomen.

 

 

 

 

Zaterdag, 28 mei 2011.

Afstand: 145km, 22,80km/u, 6u22,00 en hoogtemeters: 1760m.

Om 7u25 vertrekken Karine en ikzelf met de auto naar Schiplaken waar het startschot gegeven wordt van de Bosbeekbikers TdF 2011 met bestemming  “Vogezen”. Behalve mijn fiets en een gevulde rugzak voorzien van regenkledij en proviand voor de eerste dag was alle bagage de avond voordien reeds in de volgwagen geladen.  Yves zorgde voor een Hyundai busje met trekhaak en zoals steeds konden we rekenen op de door Jos handgemaakte fietsaanhangwagen. Twee reservefietsen, extra wielen, het nodige fietsmateriaal, koelboxen, enz., we laten niets aan het lot over. Zoals vorig jaar zorgde Alain voor het roadboek, Roel is terug onze trouwe chauffeur, Toon wegens gebroken vinger, co-piloot en Caroline, zeg maar, ons privé reisbureau-hostess.

8uur, na de fotoshoot vertrekken we aan een gezapig tempo, we fietsen via de hoofdstraat van Schiplaken langs één van onze hoofdsponsors “Traiteur Daniels”. Even later wordt de snelheid wat opgetrokken maar we rijden onder het moto “de vriendschap, en de eindmeet voor iedereen ”. Later zal blijken wanneer de hellingen langer en steiler worden het in groep rijden niet altijd evident is.

Nassogne is onze eerste stopplaats richting Vogezen. In drie dagen fietsen we tot Gérardmer, vervolgens trekken we twee dagen door de Vogezen over vele bekende Tour cols en de laatste dag gaat onze tocht  via een grote lus over de Ballon d’Alsace  en de  Ballon de Servance tot Le Val d’Ajol.

Samen met de drie begeleiders trekt onze groep bestaande uit vijftien fietsers in zuidelijke richting via Kampenhout, Veltem-Beisem en St.-Joris-Weert. We verlaten Vlaams-Brabant en zitten vanaf dan volop in het heuvelachtige landschap waar onze groep telkens richting top helling één lang uiteen gestrekt lint vormt. In de afdaling komt iedereen telkens mooi weer aansluiten.  Via landelijke wegen fietsen we richting Eghezée. In Vezin draaien we linksaf en kunnen we genieten van de ietwat langere afdaling  tot Sclayn, een dorpje aan de Maas. Brug over en lunchen met de voeten bijna in ’t water. Reeds 90km op de teller.

Met volle magen terug de fiets op, niet zo ’n erg ware het niet dat er meteen 4km stevig geklommen  moet worden richting Gesves.

Door de langere klimmen worden de verschillen tussen de betere en mindere goden als maar groter maar boven op de hellingen wordt steeds gewacht.

Onze route loopt verder via Hamois, Pessoux en Ambly tot Nassogne.

Alain, onze routeplanner, had voor de finale nog een kuitenbijter voorzien, eerst leek deze niet meer dan een stevig vals plat  maar hoe verder de helling vorderde hoe steiler deze klim werd, tot meer dan 10%!

Voldaan, vermoeid maar na een verkwikkende douche en een Leffe schuiven we om 8uur aan tafel voor een gastronomisch menu met aangepaste wijnen. Wat moet een mens nog meer?