Tag: Duistland

Maandag, 28 mei 2012.

Vertrek 8u45, kwartiertje eerder dan de voorbije dagen. We maken vandaag de langste etappe, 131km met 3150 hoogtemeters. Afdalen via de L123 tot Utzenfeld waar we nu linksaf slaan op de 317 tot Todnau. Vanaf hier is het klimmen, we volgen de L126, tot Hochschwarzwald. De weg is breed, het asfalt bolt lekker en het stijgingspercentage loopt nooit boven de 8%. We fietsen een beetje op reserve en, met uitzondering van enkele mindere goden, in groep naar boven. Boven aangekomen staat ons een lange afdaling te wachten, 17km tot Kirchzarten, verder een tiental vlakke en licht oplopende kilometers. Na Stegen, L127, start Kandel, 1206m, in bijna 16km stijgen we 900m en na Sankt Peter, halverwege de col, volgt een korte afdaling. Nog voor Sankt Peter fietsen we met vier voorop, Alain, Marc, Tim en ikzelf maar wanneer we de laatste 5km ingaan is het genoeg geweest voor Alain en trekt hij het gashendeltje open. Marc en ik weten dat Tim ook sneller kan maar hij geniet er van ons uit de wind te zetten en te samen naar de top van de col te fietsen. Boven krijgen we een prachtig vergezicht op Waldkirch, Colmar en de Vogezen. We dalen in dezelfde richting af vanwaar we gekomen zijn en iets voor Sankt Peter houden we onze middagpauze.

Via de L127 fietsen we tot St. Märgen, dan volgen we de L128. Deze prachtig, golvende landelijke weg loopt op tot 1050m, het is genieten want we beslissen deze in groep te beklimmen. Na tweemaal kort na elkaar rechtsaf te slaan volgt een 16km lange afdaling via de mooie maar smalle K4907 tot Buchenbach. Even verder beginnen we aan de vierde helling van de dag, 16km klimmen met 850 hoogtemeters. Tot Oberried klimt de weg gezapig, de eigelijke klim is goed 7km maar wel met pieken van 10 en 11%. Na de afslag, L124, klimt de weg nog verder met een gemiddelde van 3 %.  Het is afzien op de steilere stukken, maar gelukkig was ik rustig aan de 16km lange klim begonnen, en was het toch nog een beetje genieten tot boven. Korte rustpauze, drinkbussen bijvullen en terug weg voor het laatste deel van de rit, 7km steil afdalen en 8km bergop richting Oberwieden aan 6%. Moe maar voldaan!

Zondag, 27 mei 2012.

9u, we staan zenuwachtig klaar om te vertrekken, na een afdaling van 8km moet er 7km geklommen worden, maar dewelke! Van 600m boven zeeniveau moeten we in 7km naar 1160m fietsen, een gemiddelde van 8%, niet erg denk je dan, wezen het niet dat de eerste 3 kilometers een gemiddelde van bijna 12% halen met pieken tot boven de 20%. Zonder veel opwarming is het zwoegen, trekken, stompen en hopen de pedalen draaiende te houden tot voorbij deze 3km. Enkele BBB beslissen deze echt wel nijdige klim over te slaan, gelijk hebben ze, dit is naar boven kruipen i.p.v. fietsen. De verschillen zijn dan ook groot tussen de eerste en de laatste fietser, maar eens boven zijn we allen tevreden dit gedaan te hebben.

We volgen even de L124 richting Todtnou en slaan na 1km linksaf richting Oberried, het is bijna 25km afdalen tot Freiburg, leuk de kilometerteller dikt snel aan en de gemiddelde snelheid gaat goed de hoogte in. Vanaf Freiburg, hoogte 280m, draait onze route in zuidelijke richting en moet er 15km geklommen worden tot Schauinsland, hoogte 1160m.

Na de afdaling houden we halte voor onze lunchpauze in Todtnou. Van hieruit vertrekt de klim naar Feldberg, eigenlijk niet echt geschikt voor fietsers, drukke brede baan met veel snel verkeer. Met de motor oké maar met de fiets, neen. Boven wordt er verzameld, we fietsen samen in de richting vanwaar we gekomen zijn tot Todtnou. Door wegenwerken worden we 3km omgeleid over een onverharde weg naar Utzenfeld waar we met z’n allen de laatste 10km tot Oberwieden aanvangen.

Zaterdag, 26 mei 2012.

7u30, stevig ontbijt bestaande uit vijf gangen: fruit, muesli, brood met spek en eieren, brood met ham en kaas, lekkere veenbessen confituur en yoghurt. We zullen het nodig hebben, onze routeplanner Alain voorspelde voor vandaag bijna 3700 hoogtemeters. Voor zij die de volledige rit reden gaf de hoogtemeter 3250 aan. Voor Yves en mezelf, wij namen voldoening met het behalen van juist geen 3000 hoogtemeters en fietsten 6km minder. We dachten aan wat er de volgende dagen nog moest komen!

09u00, vertrek, eerst 10km afdalen tot Utzenfeld, waarna we terug verzamelen en rechtsaf draaien richting Wembach, 8km zacht dalend. Vanaf Wembach start onze  eerste helling van de dag, goed 15km klimmen in twee delen met een korte afdaling ongeveer halverwege. Mijn Garmin geeft meldingen tot 11% en dit zowel in het eerste als in het tweede deel van de col, maar de benen voelen goed, de zon is van de partij, de verte gezichten zijn prentkaarten en het gezelschap nog beter. Wat willen we nog meer. Het is natuurlijk nog maar het begin van de rit, ik ben er zeker van dat het moeilijkste nog moet komen!

Juist voor we aan de afdaling beginnen merkt Jos, de oudste van de groep, dat hij plat staat, 5km verder rijdt hij weer lek. Gelukkig heeft Jos veel fietservaring en blijft hij recht op de fiets. Het is dan al zijn derde lekke band en dit in amper twee dagen  met geen 6okm op de teller. We merken dat het lint tussen het wiel en de binnenband los en geplooid ligt, maar door de tussenkomst en vakkundigheid van Marc VD wordt dit snel opgelost.

Niederweiler, enkele kilometers voor Mülheim, is op onze route het meest westelijke punt. We draaien dan in oostelijke richting en volgen de L132, het is dadelijk klimmen met stijgingspercentage van 7 en  8%. Wanneer we 3km verder linksaf, de L140, opdraaien begint echter het serieuze werk, 6km met stijgingen tot 11% wat er dadelijk voor zorgt dat onze groep volledig uiteen spat. Aan de splitsing met de K4948 wordt er gewacht vooraleer de groep aan de laatste 3 kilometers van de beklimming van de Hochblauen begint. Yves en ikzelf  beslissen deze 3km op, en dezelfde 3km terug, over te slaan en rustig verder te rijden tot Tengernau waar we onze middagpauze  houden juist voor het dorp op een mooi stuk grasperk met fonteintje. De zon staat hoog en het kwik stijgt tot 30°.

Tengernau ligt in een dal op een hoogte van 440m, dus met een nog volle maag 3,5km klimmen tot Gresgen, steil tot 12%. We volgen terug de L140 en dit tot Zell-Im Wiesental waarna we linksaf de grote baan, B317  op fietsen tot Mambach. Vanaf hier is het 15km klimmen, al vlug rijden Tony en ikzelf weg van de groep, we houden het tempo hoog en dit tot 2km voor de top. Tony gaat op zijn elan verder maar ik beslis de laatste 2 kilometers uit te peddelen. Tony zal dit later op de dag al moeten bekopen en zal hier ook de volgende dagen nog hinder van ondervinden. Na nog twee korte hellingen dalen we af tot  Schönau Im Schwarzwald en verder tot Utzenfeld. Hier begint onze laatste beklimming van de dag, 10km met een hoogteverschil van 540m, een gemiddelde van 5,4%. Makkelijk? Ja, maar  het tempo ligt hoog en het duurt niet lang of er haken enkele af. Als Alain zich op kop zet gaat de snelheid nog wat hoger,  afhaken dan maar, niet erg, eigen tempo en genieten van de mooie natuur!